
Niet mogelijk morgen te zien
Als mijn droom niet vervuld kan worden, en ik op ga geven,
dan opteminst, laat het zaadje gezaaid blijven in de grond.
Nu wil ik stilletjes slapen
in doorzichtige wind, omarmd in vleugels.
Laten we gaan zoeken naar de verblijfplaats van het lot waarmee ik toevertrouwd was.
Een zwerm van vallende bloemblad-lijkende veren dansen naar beneden.
Alsof ik uit ben geroepen door een luchtspiegeling,
Ik kwam de hele weg naar deze plek.
Iemand zeg alsjeblieft dat ik niet alleen ben
voordat de vorm van mijn droom verdwijnt.
Ik ben de scherven van mijn verdriet wezen verzamelen
dat gereflecteerd kan worden gezien in mijn ogen.
Eeuwigheid is zo eindloos en verstikkend.
Zoveel dat het klinkt alsof iemand ernaar zou verlangen.
Ik wil geliefd worden en dat er iemand naast me staat
Maar het lijkt erop dat ik morgen niet kan vinden.